Popunie interview
Dat ook met beperktere middelen bands prima kunnen worden vastgelegd, wordt bewezen in de JAMSTUDIO . Deze studio wordt gerund door de enthousiaste broers Remco en Nils van Grevenbroek. Hun set-up bestaat uit slechts twee Roland VS 1680 harddisk-recorders, waar ze, naar eigen zeggen, prima mee uit de voeten kunnen.
| “Alles is namelijk mogelijk op de Roland VS 1680; opnemen, mixen, effecten toevoegen en natuurlijk masteren” vertelt Remco. “De enige beperking is dat je maximaal 8-sporen per recorder tegelijk kan opnemen. Tijdens het opnameproces houden we hier rekening mee; over het algemeen nemen we eerst de muziek zonder zang op en voegen die dan later toe. Dit houdt in dat de band de nummers perfect moet kennen, zonder afhankelijk te zijn van de zang.” |
![]() |
Qua microfoons zit het wel snor in de Jamstudio; er wordt voornamelijk gebruik gemaakt van condensator-microfoons, waarvan sommige met buizen voor het uitversterken van bijvoorbeeld een gitaarversterker. Voor het drumstel wordt er o.a. gebruik gemaakt van Omni Directionals. Met relatief weinig middelen heeft de Jamstudio al veel succesvolle producties afgeleverd van diverse amateurbands (o.a. The Chick, De Maja fietsclub, Combi-nation en Akoestiek). Reden te meer om Remco en Nils wat vragen te stellen over hoe je als band voor te bereiden. “Ten eerste is het belangrijk dat je als muzikant je spullen in orde hebt, niks mag kraken of storen. Neem ook altijd voorbeelden mee van albums die je goed vindt klinken, dan kan je daar als producer rekening mee houden.”
Tot slot vertelt Remco dat hij zich kapot ergert aan de cd-producties die tegenwoordig door grote acts worden gemaakt. “Neem bijvoorbeeld het album By the way (in de speaker stond Californication) van The Chilli Peppers, dat is in de masteringfase helemaal doodgeslagen, er is zoveel compressie op losgelaten dat er totaal geen dynamiek meer in het geluid zit. Idem dito bij het album van Billy Corgan’s Zwan. Toen zijn album op diverse internetfora besproken werd, reageerde Corgan met de boodschap dat zijn album wel als allerhardste ter wereld uit je speakers knalt. Er is dus een zogenaamde ‘level-war’ gaande om maar zo hard mogelijk te knallen, overigens aangewakkerd door de grote platenmaatschappijen.”